Mick Doohan: Assen, 1999
Σχεδόν στην αρχή της καριέρας του ο Mick Doohan είχε μια άσχημη πτώση που άφησε το δεξί του πόδι μισοπαράλυτο. Έτσι αναγκάστηκε να χρησιμοποιεί ένα μικρό λεβιεδάκι στο τιμόνι για το πίσω φρένο, καθώς δεν μπορούσε να λυγίσει το πόδι του. Παρ’ όλα αυτά ο πεισματάρης αυστραλός όχι μόνο επανέκαμψε αλλά κέρδισε και 5 Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Το 1999, στον αγώνα στο Assen, στα δοκιμαστικά, έκανε το μοιραίο λάθος να πατήσει με τη μοτοσικλέτα του στη λευκή γραμμή της πίστας, στην άκρη της ασφάλτου, να γλιστρήσει η μοτοσικλέτα του και να τραυματιστεί άσχημα με αποτέλεσμα να διακοπεί απότομα μια λαμπρή καριέρα, καθώς δεν κατάφερε ποτέ να ξαναβρεθεί στην ίδια αγωνιστική κατάσταση.
Wayne Rainey: Misano, Σεπτέμβριος 1993
Δεκαετία του ’80, και στο παγκόσμιο πρωτάθλημα οι «κοκορομαχία» δύο οδηγών είναι συνήθως το κυρίως πιάτο των αγώνων. Ο Kevin Swantz και ο Wayne Rainey είναι αντίπαλοι μέσα στην πίστα αλλά κολλητοί έξω από αυτήν. Κορυφαίοι οδηγοί και οι δύο αλλά με τελείως διαφορετικό στυλ. Ο πρώτος είναι θεαματικός και επιρρεπής όμως στο λάθος, προσφέροντας άφθονο θέαμα με τις σούζες του, αλλά και με τις πτώσεις του. Ο δεύτερος σταθερός και αποτελεσματικός, κερδίζοντας αγώνες και 3 πρωταθλήματα. Το κακό δεν κτύπησε τον «τουμπάκια» Kevin, αλλά τον Wayne Rainey, που οι πτώσεις του ήταν μετρημένες στα δάκτυλα. Στον αγώνα του Misano ένα γλίστρημα του πίσω τροχού στην πρώτη στροφή, είχε σαν αποτέλεσμα την πτώση του αμερικανού οδηγού. Ο Rainey σύρθηκε για μεγάλη απόσταση, καθώς εκείνη την ώρα η ταχύτητά του ξεπερνούσαν τα 150χλμ/ώρα αλλά χάρη στα μέτρα προστασίας δεν θα είχε κάποιο σοβαρό τραυματισμό. Ήταν όμως η μοτοσικλέτα του που τον κτύπησε στην μέση αφήνοντάς τον παράλυτο. Ήταν Σεπτέμβριος του 1993:
Randy De Puniet: Sachsenring, Ιούλιος 2010
Τού έχουν βγάλει το παρατσούκλι "The King of crash" κι όχι άδικα. Ο γάλλος οδηγός έχει κερδίσει τον τίτλο των περισσότερων πτώσεων μέσα σε μια χρονιά. Το 2008 κατόρθωσε να ..ξαπλώσει σε διάφορες πίστες του κόσμου, 21 φορές, αποφεύγοντας ωστόσο να τραυματιστεί πολύ σοβαρά.
Το 2010 ωστόσο ήταν η ...χρονιά του. Στις 18 Ιουλίου o Randy De Puniet έπεσε ξανά, σε μια άσχημη πτώση, διαλύοντας το αριστερό του πόδι. Παρόλα αυτά, η καλή φυσική του κατάσταση (αλλά και η τύχη) τού επέτρεψε να αναρρώσει γρήγορα από το κάταγμα.
Valentino Rossi: Μugello, Ιούνιος 2010
Μέρος της γοητείας των αγώνων εμπεριέχει και το ανεπάντεχο. Γιατί κανείς δεν περίμενε ότι στο «σπίτι» του Γιατρού, βλέπε πίστα στο Mugello, ο Valentino Rossi θα είχε ένα τόσο άσχημη πτώση. Ένα high-siding τον πέταξε πάνω από τη Yamaha του με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του. Ακόμα και ο αλάνθαστος μπορεί να κάνει λάθος. Ενίοτε μοιραίο...
Daijiro Kato: Suzuka, Απρίλιος 2003
Ο Daijiro Kato ήταν η ελπίδα των ιαπώνων για ένα κερδίσει ένας ομοεθνής τους το παγκόσμιο πρωτάθλημα. Η λαμπρή πορεία του στην κατηγορία των 250 κυβικών, που σύνετριψε τον ανταγωνισμό κερδίζοντας 11 αγώνες πιστοποιούσε το ταλέντο του. Δυστυχώς όμως το νήμα της ζωής του νεαρού ιάπωνα διεκόπη απότομα όταν έπεσε με ταχύτητα 200 χλμ/ώρα πάνω στον προστατευτικό τοίχο της πίστας. Ήταν 6 Απριλίου 2003, κατά τη διάρκεια του πρώτου αγώνα MotoGP στη Suzuka:
Shoya Tomizawa: San Marino, Σεπτέμβριος 2010
Ο τραγικός χαμός του 19χρονου Ιάπωνα σε αγώνα του Moto2 συγκλόνισε την κοινή γνώμη κι έγινε πρώτη είδηση στα μέσα ενημέρωσης της πατρίδας του. Η πίεση του αγώνα, ο δυνατός ανταγωνισμός με τον Ιταλό Alex De Angelis, τον ώθησε να εκτοξευθεί από την μοτοσικλέτα του και να πεταχτεί σχεδόνη 40 μέτρα μακριά. Τόσο o De Angelis όσο και ο Βρετανός Scott Redding έπεσαν πάνω του με την κεκτημένη ταχύτητα των μοτοσικλετών τους. Μεταφέρθηκε αμέσως στο νοσοκομείο, με βαρίες κακώσεις στο θώρακα, το κεφάλι και την κοιλιακή χώρα, αλλά ήταν ήδη αργά. Ηταν η πρώτη μόλις συμμετοχή του Shoya Tomizawa στην κατηγορία Μoto2:


















