Από την αρχή πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Χωρίς προπόνηση στον αθλητισμό δεν γίνεται τίποτα. Όπως, αν δεν διαβάσεις σωστά και μεθοδικά δεν μπαίνεις στο Πανεπιστήμιο, έτσι και αν δεν χύσεις κιλά ιδρώτα στα γήπεδα, δεν γίνεσαι καλός αθλητής. Ο κανόνας αυτός στο basket βρίσκει την απόλυτη εφαρμογή.

Μπορεί το ταλέντο να υπάρχει και να γίνονται όνειρα για μεγάλη καριέρα, για τίτλους, διακρίσεις, δόξα και χρήμα, όμως όλα αυτά προϋποθέτουν προπόνηση, πειθαρχία, αυτοκυριαρχία και υπομονή. Τίποτα δεν γίνεται μόνο από τύχη. Ασφαλώς και η συμβολή της είναι πολύτιμη, αλλά δεν μπορείς να τα αφήνεις όλα πάνω της. Πρέπει να κοπιάσεις, να ιδρώσεις, για να μπορείς να περιμένεις ότι το όνειρο θα γίνει πραγματικότητα.

Παλιότερα η ψαλίδα ανάμεσα σε NBA και Ευρώπη ήταν τεράστια. Σήμερα τείνει να κλείσει εντελώς. Ο λόγος είναι ότι οι Ευρωπαίοι έμαθαν να δουλεύουν πάνω στα βασικά. Δεν επαναπαύτηκαν μόνο στο δεδομένο ταλέντο. Έμαθαν να σουτάρουν σωστά, να πασάρουν όπως πρέπει και όχι όπως να ‘ναι, να παίζουν άμυνα με τα πόδια και όχι με το σώμα ή με τα… μάτια και γενικά να συμπεριφέρονται ως επαγγελματίες μπασκετμπολίστες και όχι ως περιοδεύων θίασος.

Το ίδιο ισχύει φυσικά και για την Ελλάδα. Μετά την έκρηξη του ’87, με τον Γκάλη, τον Γιαννάκη, τον Φάνη και τον Φασούλα να σηκώνουν στις πλάτες τους μια χώρα ολόκληρη, υπήρξαν μεμονωμένες επιτυχίες και αρκετές σφαλιάρες. Τα Ευρωμπάσκετ της Γαλλίας το ’99 ας πούμε, της Τουρκίας το ’01 και της Σουηδίας το ’03, ήταν μια μεγάλη απογοήτευση.

Από το 2005 και μετά όμως η επίσημη αγαπημένη πήρε τα πάνω της. Πρώτη στο Βελιγράδι και δεύτερη το 2006 στο Παγκόσμιο της Ιαπωνίας. Δεν μπορεί, λοιπόν, κάτι σωστό θα κάνουν ο Διαμαντίδης, ο Σπανούλης και τα άλλα παιδιά για να τα καταφέρνουν. Ας ξεχωρίσουμε μαζί τα βασικά χαρακτηριστικά που έχουν το τέλειο σουτ, η τέλεια πάσα, το σωστό ριμπάουντ και η ιδανική άμυνα.

• Τέλειο σουτ

Ασφαλώς στη θέση αυτή ξεχωρίζουν αμέσως ο Βασίλης Σπανούλης και ο Νίκος Ζήσης. Στο δρόμο που χάραξε ο κοντοπίθαρος Τζον Κόρφας, το σωστό σουτ γίνεται με το ένα χέρι. Ουσιαστικά είναι μια αρμονική κίνηση όλου του κορμιού, με την μπάλα να ξεκινά κάτω από τη μέση, την ώρα που τα γόνατα λυγίζουν για να δώσουν την απαιτούμενη ώθηση:

- Τα πέλματα των ποδιών κοιτούν παράλληλα προς το καλάθι.
- Το κορμί τεντώνει προς τα πάνω με δύναμη και νεύρο και στην κορύφωση του άλματος, το χέρι (δεξί ή αριστερό) τεντώνει, ενώ το βοηθητικό χέρι απλώς κρατά την ισορροπία στην μπάλα.
- Μαζί με τη δύναμη που έχει δώσει το υπόλοιπο κορμί, το χέρι τεντώνει ταυτόχρονα, με αγκώνα και καρπό να σπάνε όσο παίρνει. Ειδικά ο καρπός πρέπει να σπάει προς τα κάτω για να δώσει στην μπάλα τις κατάλληλες περιστροφές.
- Το χέρι που κάνει το σουτ, πιάνει την μπάλα από το κέντρο της και όταν τεντώνεται και σουτάρει βρίσκεται κάτω από αυτήν, ενώ το χέρι που βοηθάει σε όλη τη διάρκεια του σουτ στηρίζει την μπάλα από το πλάι.
- Το σπάσιμο του καρπού είναι μια προσπάθεια ιδιαίτερα επίπονη που απαιτεί ώρες δουλειάς και πολλά σουτ. Μπορείς για αρχή ακόμα και χωρίς καλάθι, να σουτάρεις την μπάλα προς τα πάνω, ακολουθώντας τα παραπάνω βήματα και θα δεις μετά από λίγο ότι ο καρπός θα σπάει ολοένα και περισσότερο.

(βλ. φωτό του Ζήση στη photo gallery)

• Το σωστό ριμπάουντ

Το ιδανικό ριμπάουντ ξεκινά από το block out, δηλαδή από την προσπάθεια που κάνει ο αμυνόμενος να κρατήσει τον επιτιθέμενο μακριά από την μπάλα, μετά από ένα άστοχο σουτ. Ο Γιάννης Μπουρούσης (βλ. φωτό στη photo gallery) είναι καταπληκτικός στο να «βιδώνει» τον αντίπαλο στο έδαφος και να παίρνει εύκολα το ριμπάουντ. Επίσης, το σωστό ριμπάουντ είναι αποτέλεσμα ομαδικής δουλειάς. Το ίδιο και ο Lamar Odom, που τον απολαύσαμε στο φιλικό της εθνικής μας με τις ΗΠΑ. Ο προπονητής είναι ευχαριστημένος όταν βλέπει η μπάλα, μετά από άστοχο σουτ, να σκάει στο παρκέ. Αυτό σημαίνει ότι έγιναν σωστά block out από όλους.

Αυτό γίνεται όταν κολλήσεις στον παίχτη που μαρκάρεις, την ώρα ακριβώς που γίνεται το σουτ, είτε από τον ίδιο, είτε από συμπαίκτη του.
- Γυρνάς με πρόσωπο στο καλάθι σου και με τους αγκώνες σου τον κρατάς μακριά από την μπάλα. Ότι και αν κάνει δεν το αφήνεις, ούτε πηγαίνεις προς την μπάλα.
- Αν τα καταφέρεις εσύ και οι συμπαίκτες σου, απλώς οι αντίπαλοι δεν θα μπορούν με τίποτα να ανανεώσουν τις επιθέσεις τους και εσείς θα έχετε την ευκαιρία για έναν καλό αιφνιδιασμό και ένα εύκολο, όσο και θεαματικό καλάθι.

Μια καλή προπόνηση για ριμπάουντ μετά από block out είναι να έχεις ένα φίλο για να μαρκάρεις και έναν άλλο κολλητό σου για να σουτάρει. Σε κάθε άστοχο σουτ και αφού θα έχεις βγάλει το block out, βάζε δύναμη στα πόδια, σήκωνε όσο πιο ψηλά μπορείς και τα δύο χέρια και με άλμα, πλησίαζε στην μπάλα. Το ριμπάουντ είναι δικό σου και οι προοπτικές για μια καλύτερη επίθεση αυξήθηκαν κατακόρυφα.

• Η ιδανική άμυνα

Δίπλα στον όρο άμυνα, υπάρχει το όνομα του Δημήτρη Διαμαντίδη. Όσο και αν επίσης η άμυνα είναι ομαδική δουλειά, εντούτοις θέλει προσωπική διάθεση και προσήλωση για να τα καταφέρεις.

- Η καλή άμυνα γίνεται με τα πόδια. Η κίνησή τους πρέπει να είναι παράλληλη με την κίνηση του επιτιθέμενου.
- Το κορμί στέκεται όρθιο και τα χέρια σε μορφή γωνίας ανεβοκατεβαίνουν για να αποτρέψουν την εύκολη πάσα. Δεν υπάρχει πάσα που δεν κυνηγάμε, ούτε σουτ που δεν προσπαθούμε να εμποδίσουμε, πριν βγάλουμε block out.

Η καλή άμυνα απαιτεί αυτοσυγκέντρωση και όρεξη για δουλειά, όπως επίσης και ατελείωτες ώρες προπόνησης, ομαδικής και ατομικής. Δεν είναι φαντεζί δουλειά, δεν θα πάρεις εύκολα το χειροκρότημα, όπως θα συμβεί αν βάλεις τρίποντο, αλλά ένα κλέψιμο ή μια τάπα φτιάχνουν ψυχολογία στο παιχνίδι και δίνουν πίστη για τη νίκη.

• Η τέλεια ασίστ

Και το όνομα αυτού Θοδωρής Παπαλουκάς (βλ.photo gallery). Όλοι όσοι παίζουν ή έχουν παίξει play maker ξέρουν καλά ότι ο άσος του Ολυμπιακού είναι η πλέον χαρακτηριστική περίπτωση μπασκετμπολίστα που ξέρει να αξιοποιεί τους συμπαίκτες του.

- Βασική προϋπόθεση να μάθεις να τρέχεις με την μπάλα, χωρίς να την κοιτάς, αλλά να βλέπεις διαρκώς και μόνο το γήπεδο. Η φράση «ψηλά το κεφάλι» ακούγεται διαρκώς από τους προπονητές basket και έχουν δίκιο. Ο νεαρός μπασκετμπολίστας πρέπει να μάθει να διασχίζει το γήπεδο γρήγορα με την μπάλα, χωρίς όμως να την κοιτάει. Μόνο έτσι θα ξέρει ανά πάσα ώρα και στιγμή, που βρίσκεται ο συμπαίκτης του για να μπορεί να του περάσει την ασίστ.
- Επίσης, ο καλός πασέρ ξέρει να διαβάζει τις αντίπαλες άμυνες. Ξέρει να βλέπει τους αντιπάλους που δεν έχουν σωστή θέση στο σώμα τους και να εκμεταλλεύεται τις αδυναμίες τους, ώστε να βγάλει την σωστή πάσα την κατάλληλη στιγμή.

Το βέβαιο είναι ότι η καλή πάσα, η ωραία ασίστ, είναι αποτέλεσμα φαντασίας, ταλέντου και φυσικά προπόνησης. Η χημεία με τους συμπαίκτες είναι απαραίτητη. Πρέπει να σε καταλαβαίνουν και να τους βρίσκεις ακόμα και με κλειστά μάτια. Από εκεί και πέρα το εάν η πάσα θα γίνει με τα δύο χέρια, εάν θα είναι σκαστή ή εάν θα είναι λόμπα, τα μαθαίνεις στο γήπεδο σιγά – σιγά και με υπομονή.