Αγαπητό menslounge, στο σπίτι μου τα τηλέφωνα χτυπούν ασταμάτητα. Το ίδιο και στο γραφείο μου και στο πατρικό μου! Χθες ανακάλυψαν ακόμα και την αρραβωνιαστικιά μου και της τηλεφώνησαν από την εισπρακτική εταιρεία. Χρωστάω πολλά. Τι θα συμβεί; Δημήτρης Κ. Ίλιον

Φίλε Δημήτρη λυπάμαι που ζεις τέτοιο δράμα. Ωστόσο, χωρίς να θέλω να σε κατηγορήσω κάπου έχει βάλεις κι εσύ το χεράκι σου. Όχι επειδή ξόδευες, αλλά επειδή δεν επικοινωνείς με τους ανθρώπους της τράπεζας. Αυτή είναι η χειρότερη πρακτική. Αν σήκωνες το τηλέφωνο, ήσουν ειλικρινής μαζί τους και τους έδινες και μερικά –έστω ελάχιστα- χρήματα κάθε μήνα, θα ανακάλυπτες ότι οι ακόμα και οι εισπρακτικές εταιρείες είναι πιο "ανθρώπινες" από όσο τις παρουσιάζουν. Γαιτ ην ακρίβεια, είναι περισσότερο διατεθειμένες να βάλουν νερό στο κρασί τους προκειμένου να πειστείς να δώσεις τα χρήματα που χρωστάς.

Τέλος πάντων όμως. Στην κατάσταση που έχεις φτάσει, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Θα σου πρότεινα να ξεκινήσεις, απαντώντας τα τηλέφωνα των εκπροσώπων και να συζητήσεις μαζί τους μία πιθανότητα μικρών καταβολών. Αν η σχέση σου με τους τηλεφωνικούς εισπράκτορες έχει καταστραφεί ανεπανόρθωτα, πήγαινε σε κατάστημα της τράπεζας και ζήτησε ένα υπεύθυνο. Εξήγησέ του το πρόβλημά σου και πες του πόσα χρήματα μπορείς να δίνεις το μήνα, έστω και αν είναι λιγότερα από τα μίνιμουμ δόση. Λογικά, θα βρεις ανταπόκριση.

Πάντως, οι τράπεζες συνήθως ακολουθούν μία στάνταρ πρακτική, την οποία καλό θα είναι να γνωρίζεις:

Με τον πρώτο μήνα καθυστέρησης της αποπληρωμή.� (ή τον δεύτερο αν ήσουν σωστός μέχρι τότε) σε παίρνουν τηλέφωνο. Αν τους υποσχεθείς ότι θα βάλεις χρήματα και δεν τηρήσεις την υπόσχεσή σου, θα σε πάρουν ξανά ύστερα από μία εβδομάδα. Η ιστορία επαναλαμβάνεται –και τα τηλέφωνα- μέχρι που εσύ αν δεν βάλεις χρήματα αρχίζεις να μην σηκώνεις το τηλέφωνο και οι οχλήσεις είναι σιγά-σιγά καθημερινές.

Στον δεύτερο μήνα καθυστέρησης, οι εκπρόσωποι σε παρακαλούν να βάλεις έστω και μία δόση ώστε να έχεις μόνο μία σε καθυστέρηση. Γενικά μπορείς να κινείσαι συνεχώς με έναν ή δύο απλήρωτους μήνες στην «πλάτη σου».

Ξεφεύγοντας από αυτό το χρονικό όριο και μπαίνοντας στην τρίμηνη καθυστέρηση, η τράπεζα έχει πλέον το δικαίωμα να κάνει απαιτητό όλο το ποσό που χρωστά στην κάρτα και όχι μόνο τις δόσεις! Τότε τα πράγματα σκουραίνουν αλλά μία επικοινωνία με το νομικό τμήμα της τράπεζας μπορεί να σε γλυτώσει από αυτό, αρκεί να δώσεις κάποια χρήματα έναντι των οφειλών σου.

Αν όμως συνεχίσεις να κρύβεσαι, κάποια ωραία πρωία, στο διαμέρισμά σου θα χτυπήσει το κουδούνι. Εσύ –κατά την συνήθη πρακτική σου- δεν θα ανοίξεις. Μόλις φύγουν οι κλητήρες, θα βρεις στην πόρτα σου ένα κολλημένο χαρτί για πλειστηριασμό των αντικειμένων που έχεις στο όνομά σου. Ευτυχώς με χρέη σε κάρτα δεν σου πλειστηριάζουν σπίτι, αλλά αντιλαμβάνεσαι ότι έχεις χτυπήσει «rock bottom»!

Πάρε το δικηγόρο σου και αν δεν βρείτε άλλη λύση ετοιμάσου να κηρύξεις «πτώχευση» ως ιδιώτης. Η ζωή σου θα αλλάξει –όπως περίπου και του ελληνικού κράτους μετά το ΔΝΤ- αλλά τουλάχιστον δεν θα πας μέσα και θα αναγκαστείς να βάλεις σε τάξη τα οικονομικά σου.