Τι κοινό έχουν Ρώσοι μεγιστάνες, διεθνείς celebrities, καλλιτέχνες, super models, κόρες Κροίσων και Ελληνες εφοπλιστές; Ολοι τους προσπαθούν να εξασφαλίσουν τραπέζι στο νέο prive club του Αμερικανού σκηνοθέτη Ντέιβιντ Λιντς. που κάνει εγκαίνια σήμερα στο Παρίσι.

Ονομάζεται «Silencio» και μέλη του μπορούν να γίνουν μόνο όσοι έχουν τις απαραίτητες συστάσεις και δύνανται να πληρώσουν ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό ως συνδρομή.

Οσοι είχαν την τύχη να βρεθούν δίπλα στον διάσημο σκηνοθέτη τα τελευταία δύο χρόνια που εργάζεται πυρετωδώς πάνω στο project, χαρακτηρίζουν το «Silencio» απάντηση του Λιντς στο «Factory» του Γουόρχολ, στο «Cafe de Flore» των υπαρξιστών και στο «Cabaret Voltaire» των ντανταϊστών.

Αλλοι πάλι, μιλούν για τη νέα τάση στη διεθνή νυχτερινή διασκέδαση, που δεν περιορίζεται μόνο στη μουσική, αλλά περιλαμβάνει ένα ολόκληρο πακέτο ψυχαγωγίας.

Το «Silencio», που έχει επιμεληθεί εξολοκλήρου ο Λιντς από τη σύλληψη της ιδέας μέχρι το design, θα φιλοξενεί κινηματογραφικές πρεμιέρες, συναυλίες από τους καλλιτέχνες-μέλη του και τους προσκεκλημένους τους, καθώς επίσης και παντός είδους παραστάσεις.

Οι πελάτες του θα μπορούν να απολαμβάνουν παράλληλα υπηρεσίες θυρωρού, αλλά και να γεύονται μια μεγάλη ποικιλία αυθεντικών μοναδικών κοκτέιλ, ποτών, κρασιών και finger food, στους αντίστοιχα διαμορφωμένους χώρους του club.

Ο αριθμός 142 της οδού Ντε Μονμάρτ δεν επιλέχθηκε τυχαία από τον Ντέιβιντ Λιντς. Το «Κατηγορώ» του Εμίλ Ζολά είχε τυπωθεί στο υπόγειο του κτιρίου, ενώ ο μεγάλος σοσιαλιστής Ζαν Ζουρό είχε δολοφονηθεί στο cafe απέναντι προσπαθώντας να τερματίσει τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Αποτελεί με λίγα λόγια το τέλειο σκηνικό για το πρώτο prive club του Παρισιού.

Πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία του αποτέλεσε το παράξενο «Club Silencio» από την ταινία «Mulholland Drive», ενώ και η παραμικρή του λεπτομέρεια έχει «σκηνοθετηθεί» από τον ίδιο τον Λιντς.

Ο εκκεντρικός σκηνοθέτης επιμελήθηκε ακόμη και τα έπιπλα σε ύφος 50s, προσέχοντας ώστε οι καρέκλες να είμαι μεν αναπαυτικές, αλλά και να διατηρούν τον κόσμο «σε μια κατάσταση διαρκούς επιφυλακής και δεκτικότητας απέναντι στο άγνωστο».

«Εχω την αίσθηση ότι κατάφερα να βγάλω κάτι από την ατμόσφαιρα και τους ήρωες των ταινιών μου, ακόμη και από τη μουσική μου» λέει ο ίδιος για το «Silencio». Κατεβαίνοντας κανείς τους έξι ορόφους του, αισθάνεται ότι βυθίζεται σε έναν διαφορετικό κόσμο.

Βουδιστικά κοκτέιλ μπαρ με τις δικές τους κινηματογραφικές οθόνες, βιβλιοθήκη και σκηνικά που μοιάζουν βγαλμένα από τη σειρά «Twin Peaks», ταξιδεύουν τους επισκέπτες σε διαφορετικές εποχές.